نمیدونم چرا امروز انقدر دپرسم
اعصابم بهم ریخته
دیروز اولین روز کلاسم بود
بد نبود ولی اصلا از آدمای اونجا خوشم نمیاد
....
نسبت به روزای قبل آرومترم
یه روز خوب ، با اونیکه دوسش داری ، هرچند که عاقبت خوشی نداشته باشه ، اما آدمو سرحال میکنه ، امیدوار میکنه
حرفایی که گاهی وقتا ، خیلی کم ، ازش می شنوم ، آرومم میکنه
گرچه خیلی احمقانه ست ...
اما یه جون تازه ای بهم میده واسه ادامه دادن
به همینم راضی ام
یه فکری خیلی ذهنمو مشغول کرده
به حسین و خودم مربوط نیس
خونوادگیه ، ذهنمو بهم ریخته
باورم نمیشه
امروز فقط این موضوعه که یکم فکرمو مشغول کرده و ناراحتشم
چیز خاص دیگه ای نیست
امیدوارم
آرزو دارم
روی این کره ی خاکی ،
همه ی آدمای خوب
اوناییکه آزارشون واقعا به کسی نمیرسه
اوناییکه دل پاکی دارن
به هرچییییییی که دلشون میخواد برسن
به آرزوهاشون ، رویاهاشون ، به اونیکه دوسش دارن
امروز طلایی ترین آرزوم اینه
فقط همین
دیگه دارم کم کم یاد میگیرم از خدا هیچی واسه خودم نخوام
و فقط با خوشحالی عزیزام خوشحال باشم
این واقعا بهترین هدیه ست
باز بغضی شدم :(
.
.
.