پسر عموی کوچولوم که مبتلا به سرطان بود فوت کرد

و با رفتنش همه ی فامیل رو از کوچیک تا بزرگ در غم عمیقی فرو برد ...

نمیدونم میرسه روزی که جای خالیش کمتر حس بشه یا نه ....

کاش تونسته بودیم براش کاری بکنیم

امیدوارم خدا به هممون خصوصا پدر مادرش صبر بده .......

بیاین قدر داشته هامونو بدونیم و واسه داشتنشون بگیم شکر ....

منم میگم

خدایا ... خدای خوبم .... بخاطر همه ی داشته ها و نداشته هام ممنونتم

هرچی که هستم شکرت ....

این مصیبت رو نصیب هیچ دشمنی نکن .....

خدایا مراقب عزیزام و حسینم باش .....

.

.

.